Η απόσταση είναι περίεργο πράγμα..άλλοι άνθρωποι είναι δίπλα μας και
ταυτόχρονα κόσμους μακριά. Κι άλλους τους κουβαλάμε μέσα μας ακόμη κι αν
μας χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα. Από την αρχή του κόσμοι οι άνθρωποι
χωρίζονται από αποστάσεις και ενώνονται με γραμμές : γραμμές τηλεφώνου,
γραμμές σιδηροδρομικές, ακτοπλοϊκές. Από την αρχή του κόσμου καλύπτουμε
αποστάσεις. Τις καλύπτουμε με ένα άγγιγμα, με ένα φιλί, με ένα ταξίδι.
Και μερικές φορές τις καλύπτουμε με πιο πρωτότυπους τρόπους. Η διαδρομή
δεν είναι πάντα ευχάριστη, αλλά συνήθως αξίζει την κόπο.
Όλοι μας έχουμε ανθρώπους - καταφύγια. Ανθρώπους που μπορεί να μην υπάρχουν στην καθημερινότητά μας , αλλά φυλάμε τα λόγια τους σαν φυλαχτό και τις στιγμές μας μαζί τους σαν εικόνες ολάνθιστες στο μυαλό μας. Ίσως ήρθαν εντελώς ξαφνικά στη ζωή σου ένα ήρεμο ηλιόλουστο απόγευμα , ίσως κατάφερες να τους βρεις μετά απο πολύ κόπο και αναζήτηση, ίσως υπήρχαν πάντα εκεί, απο τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου.Συνήθως στη ζωή μας είναι μοναδικοί και αναντικατάστατοι, δεν έχουν καμία σχέση με τον καθημερινό μας περίγυρο και είναι φυλαγμένοι κάπου εκεί στο βάθος της ψυχής μας, εκεί που δεν μπορεί να τους φθείρει κανείς.
Είναι αυτοί που ξέρουν καλά το είναι σου και καταλαβαίνουν πάρα πολλά ακόμη και από τη σιωπή σου. Δεν μπαίνουν στον κόπο να ρωτήσουν λεπτομέρειες... αλλά ούτε και εσύ χρειάζεται να φλυαρήσεις. Τα καταλαβαίνουν όλα γρήγορα..από αυτά που λες και απο αυτά που δε λες, απο τόνο της φωνής σου, ακόμη και από ένα σου βλέμμα.
Ίσως έχεις να επικοινωνήσεις μαζί τους μέρες, εβδομάδες, ακόμη και μήνες. Αλλά τίποτα δεν αλλάζει. Ξέρεις ότι πάντοτε θα βρίσκονται εκεί για να σου δίνουν λύσεις σαν "απο μηχανής" θεοί, να σου δίνουν φτερά για να πετάξεις, ακόμη κι αν όλοι οι υπόλοιποι προσπαθούν να στα τσακίσουν για να σε κρατήσουν στη γη. Και εσύ θα τους δίνεις πάντα όσα έχεις χωρίς καμία αναστολή και θα τους αγαπάς με όλη τη δύναμη που έχεις. Γιατί ξέρεις ότι είναι οι σπουδαιότεροι άνθρωποι που γνώρισες. Είναι αυτοί που σε στήριξαν με ειλικρίνεια, αυτοί που χάρηκαν με τη χαρά σου, που πίστεψαν σε εσένα και σε βοήθησαν να γίνεις αυτό που είσαι σήμερα. Και ένα κομμάτι σου θα τους ακολουθεί πάντα...ακόμη και αν οι δρόμοι σας χαθούν για ένα διάστημα, όσο μακριά και αν επιλέξουν να βρεθούν. Γιατί δεν τους κρατάς στη ζωή σου επειδή τους χρειάζεσαι, αλλά επειδή τους ξεχώρισες απο το σύνολο και διάλεξες να είναι αυτοί που θα αποτελέσουν την εξαίρεση στο "ουδείς αναντικατάστατος".
Όλοι μας έχουμε ανθρώπους - καταφύγια. Ανθρώπους που μπορεί να μην υπάρχουν στην καθημερινότητά μας , αλλά φυλάμε τα λόγια τους σαν φυλαχτό και τις στιγμές μας μαζί τους σαν εικόνες ολάνθιστες στο μυαλό μας. Ίσως ήρθαν εντελώς ξαφνικά στη ζωή σου ένα ήρεμο ηλιόλουστο απόγευμα , ίσως κατάφερες να τους βρεις μετά απο πολύ κόπο και αναζήτηση, ίσως υπήρχαν πάντα εκεί, απο τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου.Συνήθως στη ζωή μας είναι μοναδικοί και αναντικατάστατοι, δεν έχουν καμία σχέση με τον καθημερινό μας περίγυρο και είναι φυλαγμένοι κάπου εκεί στο βάθος της ψυχής μας, εκεί που δεν μπορεί να τους φθείρει κανείς.
Είναι αυτοί που ξέρουν καλά το είναι σου και καταλαβαίνουν πάρα πολλά ακόμη και από τη σιωπή σου. Δεν μπαίνουν στον κόπο να ρωτήσουν λεπτομέρειες... αλλά ούτε και εσύ χρειάζεται να φλυαρήσεις. Τα καταλαβαίνουν όλα γρήγορα..από αυτά που λες και απο αυτά που δε λες, απο τόνο της φωνής σου, ακόμη και από ένα σου βλέμμα.
Ίσως έχεις να επικοινωνήσεις μαζί τους μέρες, εβδομάδες, ακόμη και μήνες. Αλλά τίποτα δεν αλλάζει. Ξέρεις ότι πάντοτε θα βρίσκονται εκεί για να σου δίνουν λύσεις σαν "απο μηχανής" θεοί, να σου δίνουν φτερά για να πετάξεις, ακόμη κι αν όλοι οι υπόλοιποι προσπαθούν να στα τσακίσουν για να σε κρατήσουν στη γη. Και εσύ θα τους δίνεις πάντα όσα έχεις χωρίς καμία αναστολή και θα τους αγαπάς με όλη τη δύναμη που έχεις. Γιατί ξέρεις ότι είναι οι σπουδαιότεροι άνθρωποι που γνώρισες. Είναι αυτοί που σε στήριξαν με ειλικρίνεια, αυτοί που χάρηκαν με τη χαρά σου, που πίστεψαν σε εσένα και σε βοήθησαν να γίνεις αυτό που είσαι σήμερα. Και ένα κομμάτι σου θα τους ακολουθεί πάντα...ακόμη και αν οι δρόμοι σας χαθούν για ένα διάστημα, όσο μακριά και αν επιλέξουν να βρεθούν. Γιατί δεν τους κρατάς στη ζωή σου επειδή τους χρειάζεσαι, αλλά επειδή τους ξεχώρισες απο το σύνολο και διάλεξες να είναι αυτοί που θα αποτελέσουν την εξαίρεση στο "ουδείς αναντικατάστατος".

