Να είσαι ευγνώμων που καθημερινά σου δίνεται η δυνατότητα να κάνεις ένα βήμα παρακάτω, να κάνεις πραγματικότητα έναν στόχο σου, να κάνεις μια νέα αρχή και να προσπαθήσεις για κάτι διαφορετικό.
Να είσαι ευγνώμων που οι ίδιοι άνθρωποι σε στηρίζουν σε κάθε σου βήμα, είναι εκεί για να σε παρακινούν , να σε πείθουν ότι μπορείς , είναι εκεί για να σου δίνουν θάρρος και δύναμη.
Να είσαι ευγνώμων για όσους ήρθαν και έμειναν, για όσους ήρθαν και έφυγαν, για όσους ήρθαν και κάτι σου άφησαν, για αυτούς που ήρθαν και σου τα πήραν όλα και σε ανάγκασαν να φτιάξεις καινούργια.
Να είσαι ευγνώμων για κάθε μάθημα που πήρες, για κάθε δυσκολία που αντιμετώπισες, για κάθε φορά που έδιωξες από τη ζωή σου ό,τι πια σε φόρτωνε και σε βάραινε, που μπόρεσες να ξεχωρίσεις την ουσία απ την επιφάνεια.
Να είσαι ευγνώμων που βγήκες αλώβητος από κάθε κακή επιρροή, που έμεινες βράχος στα δύσκολα, που με αξιοπρέπεια έπεσες και ξανασηκώθηκες ακόμη πιο δυνατός, που σε πόνεσε και το ξεπέρασες.
Να είσαι ευγνώμων που κάθε πρωί ξυπνάς και έχεις που να πεις μια καλημέρα, που ανοίγεις τα μάτια σου και βλέπεις τα χρώματα, που έχεις την ευκαιρία να τραγουδήσεις και να χορέψεις όσο δυνατά θες, να ζωγραφίσεις και να πασαλείψεις τους τοίχους της ζωής σου με ό,τι χρώμα θες ...
Να είσαι ευγνώμων που περνούν οι χειμώνες και έρχονται τα καλοκαίρια, που περνούν οι βροχές και τα κρύα και έρχονται τα λουλούδια του Μάη και οι μυρωδιές του καλοκαιριού...
Αν ποτέ μου ζητούσαν να σκιτσάρω και να χρωματίσω μια εικόνα αυτή θα ήταν ένα συνηθισμένο ανοιξιάτικο μεσημέρι ηλιόλουστο σε μία απέραντη έκταση από χρυσαφένια στάχυα που απλώνονται μέχρι εκεί που φτάνει το ανθρώπινο μάτι. Και από πάνω ένας γαλαζοπράσινος ουρανός με διάσπαρτα σύννεφα. Η απόλυτη ηρεμία και γαλήνη , η απόλυτη ελευθερία κινήσεων , η απεραντοσύνη της φύσης που έρχεται και νικά τον άνθρωπο. Να είσαι ευγνώμων, λοιπόν, που μπορείς να φτιάξεις μία τέτοια εικόνα και να μπεις μέσα σε αυτή. Να είσαι ευγνώμων που μπορείς να περπατήσεις ανάμεσα στα στάχυα και να νιώσεις γαλήνιος κι ελεύθερος....
Λένε πώς κάθε Μάη τελειώνει η σεζόν και κλείνει ένας κύκλος. Μαζί με αυτό που τελειώνει έρχεται και κάτι νέο που ξεκινά...
Μετά από κάθε χειμώνα σου οφείλεις ένα ηλιόλουστο μεσημέρι και μία θερινή ραστώνη...και είναι κάτι που κάθε Μάης με τα χρώματα που κουβαλά στο προσφέρει απλόχερα.....!
Να είσαι ευγνώμων...
Να είσαι ευγνώμων που οι ίδιοι άνθρωποι σε στηρίζουν σε κάθε σου βήμα, είναι εκεί για να σε παρακινούν , να σε πείθουν ότι μπορείς , είναι εκεί για να σου δίνουν θάρρος και δύναμη.
Να είσαι ευγνώμων για όσους ήρθαν και έμειναν, για όσους ήρθαν και έφυγαν, για όσους ήρθαν και κάτι σου άφησαν, για αυτούς που ήρθαν και σου τα πήραν όλα και σε ανάγκασαν να φτιάξεις καινούργια.
Να είσαι ευγνώμων για κάθε μάθημα που πήρες, για κάθε δυσκολία που αντιμετώπισες, για κάθε φορά που έδιωξες από τη ζωή σου ό,τι πια σε φόρτωνε και σε βάραινε, που μπόρεσες να ξεχωρίσεις την ουσία απ την επιφάνεια.
Να είσαι ευγνώμων που βγήκες αλώβητος από κάθε κακή επιρροή, που έμεινες βράχος στα δύσκολα, που με αξιοπρέπεια έπεσες και ξανασηκώθηκες ακόμη πιο δυνατός, που σε πόνεσε και το ξεπέρασες.
Να είσαι ευγνώμων που κάθε πρωί ξυπνάς και έχεις που να πεις μια καλημέρα, που ανοίγεις τα μάτια σου και βλέπεις τα χρώματα, που έχεις την ευκαιρία να τραγουδήσεις και να χορέψεις όσο δυνατά θες, να ζωγραφίσεις και να πασαλείψεις τους τοίχους της ζωής σου με ό,τι χρώμα θες ...
Να είσαι ευγνώμων που περνούν οι χειμώνες και έρχονται τα καλοκαίρια, που περνούν οι βροχές και τα κρύα και έρχονται τα λουλούδια του Μάη και οι μυρωδιές του καλοκαιριού...
Αν ποτέ μου ζητούσαν να σκιτσάρω και να χρωματίσω μια εικόνα αυτή θα ήταν ένα συνηθισμένο ανοιξιάτικο μεσημέρι ηλιόλουστο σε μία απέραντη έκταση από χρυσαφένια στάχυα που απλώνονται μέχρι εκεί που φτάνει το ανθρώπινο μάτι. Και από πάνω ένας γαλαζοπράσινος ουρανός με διάσπαρτα σύννεφα. Η απόλυτη ηρεμία και γαλήνη , η απόλυτη ελευθερία κινήσεων , η απεραντοσύνη της φύσης που έρχεται και νικά τον άνθρωπο. Να είσαι ευγνώμων, λοιπόν, που μπορείς να φτιάξεις μία τέτοια εικόνα και να μπεις μέσα σε αυτή. Να είσαι ευγνώμων που μπορείς να περπατήσεις ανάμεσα στα στάχυα και να νιώσεις γαλήνιος κι ελεύθερος....
Λένε πώς κάθε Μάη τελειώνει η σεζόν και κλείνει ένας κύκλος. Μαζί με αυτό που τελειώνει έρχεται και κάτι νέο που ξεκινά...
Μετά από κάθε χειμώνα σου οφείλεις ένα ηλιόλουστο μεσημέρι και μία θερινή ραστώνη...και είναι κάτι που κάθε Μάης με τα χρώματα που κουβαλά στο προσφέρει απλόχερα.....!
Να είσαι ευγνώμων...
