Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή 16 Φεβρουαρίου 2018

Φλεβάρης .. τα προεόρτια της άνοιξης ..

Τα ταξίδια σου σε κόσμους...τα ραντεβού στους δρόμους...τα αγγίγματα στους ώμους...

Κάπου μέσα Φλεβάρη και αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι ότι η μέρα ανοίγει. Είναι αυτό το μεταβατικό στάδιο που ο χειμώνας φεύγει και δειλά δειλά κάνει την εμφάνισή της άνοιξη. Αυτήν που περίμενες τόσους μήνες. Όχι μόνο την κλιματική, την ημερολογιακή...μα και την πνευματική! Κάθε αρχή του Μάρτη βλέπεις τον κόσμο διαφορετικό...σαν να εμφανίζονται σιγά σιγά όλα τα χρώματα που είχε κρύψει ο χειμώνας...στα πάρκα, στις πλατείες, στις αυλές, ακόμη και στις πολύβουες λεωοφόρους..
Φλεβάρης , λοιπόν , και μαζί του τα προεόρτια και οι παραμονές της άνοιξης. 
Παράξενος αυτός ο μήνας... και γεμάτος εκπλήξεις..φαίνεται να μην ξέρει τι θέλει...
Θέλει χιόνια; Θέλει κρύο; Θέλει δροσερό αεράκι; Θέλει ζέστη; Θέλει χειμώνα ή άνοιξη; Ποντάρω στο τελευταίο, γιατί σε αποχαιρετά με ηλιόλουστες μέρες και σε σπρώχνει να βγεις στην πόλη και να περπατήσεις τα ολάνθιστα σοκάκια της. Γιατί σε κάνει να θες τη θάλασσα, να ελπίζεις το καλοκαίρι, να φεύγεις απ το γκρίζο του χειμώνα και να αλλάζεις...
Ακόμη και αν η άνοιξη δεν θέλει να έρθει, ακόμη κι αν δε σε βρει, ακόμη κι αν δεν την βρεις εσύ όσο και να την ψάξεις, τότε παίρνεις τα πινέλα σου και τη φτιάχνεις. Παίρνεις τη λάμψη του ήλιου, το πορτοκαλί των λουλουδιών, το γαλάζιο του ουρανού και το πράσινο της γης , απλώνεις τα χαρτιά σου, ανοίγεις τη ζωή σου και στο πέρασμά σου αφήνεις χρώματα. Σαν αυτά που αφήνουν στο είναι σου κάποια όμορφα λογοτεχνικά βιβλία, που όταν τα ανοίγεις ξαφνικά ζωντανεύουν οι ήρωες και όλες οι υπόλοιπες εικόνες και όλος ο κόσμος αλλάζει. Ναι, όταν το θες πολύ και το προσπαθείς, αλλάζει. Έτσι κι εσύ...συγγραφέας του βιβλίου σου, σχεδιαστής του πορτραίτου σου, συνθέτης των δικών σου ήχων.. στήνεις τον κόσμο σου και μπαίνεις μέσα. Γιατί την άνοιξη, αν δεν τη βρεις, τη φτιάχνεις ..