Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2019

Το βαθύ μπλε του φθινοπώρου...

Φθινόπωρο : σημείο μεταιχμιακό και πέρασμα σε μιαν άλλη εποχή, πιο σκούρα και βαριά. Τα χρώματα του φθινοπώρου είναι γήινα και βρίσκονται ανάμεσα στο καλοκαίρι και τον χειμώνα. Τα φύλλα του είναι κίτρινα, τα δέντρα του ξύλινο καφέ, η πλάση του βαθύ πράσινο και ο ουρανός του ένα καθαρό σκούρο μπλε που σε προϊδεάζει πως όλα παίρνουν μια μορφή λίγο πιο ξεκάθαρη και αληθινή.
Ακόμη και η πόλη το φθινόπωρο αλλάζει τη μορφή της. Η ατμόσφαιρά της είναι πιο βαριά... το αεράκι της λίγο πιο δροσερό και η βροχή, που αρχίζει να έρχεται όλο και πιο κοντά, την απαλλάσσει απ' όσα την βάραιναν και την έκαναν να δείχνει τον κουρασμένο εαυτό της. Οι λεωφόροι της, πολύβουοι και γεμάτοι ζωή, καθώς δύει ο ήλιος, βάφονται με το βαθύ μπλε του φθινοπώρου που κρατά συντροφιά στους βιαστικούς περαστικούς και τους μόνιμους θαυμαστές της.

Ακόμη και οι ζωές μας, όταν μπαίνει ο Οκτώβρης, αλλάζουν όψη. Έρχεται το βαθύ μπλε της εποχής και τις βάφει με διαφορετικό -κάθε φορά- τρόπο. Το χρώμα αυτό κρύβει μέσα του αλλαγές, νέες αρχές, αποχωρισμούς, σφάλματα και μορφές που δίνουν νέα δυναμική στον χειμώνα που πλησιάζει. Οι ζωές μας είναι σαν τις μεγάλες λεωφόρους, πάντα γεμάτες ανθρώπους, περαστικές φιγούρες που νομίζουν πως ψάχνουν να βρουν τον προορισμό τους και δένονται μαζί σου μέχρι να περάσουν βιαστικά τις διαβάσεις.
Είναι κάτι σταυροδρόμια μαγεμένα που τα βλέπεις να ξεμακραίνουν... εκεί κοντά στο βαθύ μπλε του φθινοπώρου...

Τετάρτη 1 Μαΐου 2019

Να είσαι ευγνώμων...

Να είσαι ευγνώμων που καθημερινά σου δίνεται η δυνατότητα να κάνεις ένα βήμα παρακάτω, να κάνεις πραγματικότητα έναν στόχο σου, να κάνεις μια νέα αρχή και να προσπαθήσεις για κάτι διαφορετικό.
Να είσαι ευγνώμων που οι ίδιοι άνθρωποι σε στηρίζουν σε κάθε σου βήμα, είναι εκεί για να σε  παρακινούν , να σε πείθουν ότι μπορείς , είναι εκεί για να σου δίνουν θάρρος και δύναμη.
Να είσαι ευγνώμων για όσους ήρθαν και έμειναν, για όσους ήρθαν και έφυγαν, για όσους ήρθαν και κάτι σου άφησαν, για αυτούς που ήρθαν και σου τα πήραν όλα και σε ανάγκασαν να φτιάξεις καινούργια.
Να είσαι ευγνώμων για κάθε μάθημα που πήρες, για κάθε δυσκολία που αντιμετώπισες, για κάθε φορά που έδιωξες από τη ζωή σου ό,τι πια σε φόρτωνε και σε βάραινε, που μπόρεσες να ξεχωρίσεις την ουσία απ την επιφάνεια.
Να είσαι ευγνώμων που βγήκες αλώβητος από κάθε κακή επιρροή, που έμεινες βράχος στα δύσκολα, που με αξιοπρέπεια έπεσες και ξανασηκώθηκες ακόμη πιο δυνατός, που σε πόνεσε και το ξεπέρασες.
Να είσαι ευγνώμων που κάθε πρωί ξυπνάς και έχεις που να πεις μια καλημέρα, που ανοίγεις τα μάτια σου και βλέπεις τα χρώματα, που έχεις την ευκαιρία να τραγουδήσεις και να χορέψεις όσο δυνατά θες, να ζωγραφίσεις και να πασαλείψεις τους τοίχους της ζωής σου με ό,τι χρώμα θες ...
Να είσαι ευγνώμων που περνούν οι χειμώνες και έρχονται τα καλοκαίρια, που περνούν οι βροχές και τα κρύα και έρχονται τα λουλούδια του Μάη και οι μυρωδιές του καλοκαιριού...

Αν ποτέ μου ζητούσαν να σκιτσάρω και να χρωματίσω μια εικόνα αυτή θα ήταν ένα συνηθισμένο ανοιξιάτικο μεσημέρι ηλιόλουστο σε μία απέραντη έκταση από χρυσαφένια στάχυα που απλώνονται μέχρι εκεί που φτάνει το ανθρώπινο μάτι. Και από πάνω ένας γαλαζοπράσινος ουρανός με διάσπαρτα σύννεφα. Η απόλυτη ηρεμία και γαλήνη , η απόλυτη ελευθερία κινήσεων , η απεραντοσύνη της φύσης που έρχεται και νικά τον άνθρωπο. Να είσαι ευγνώμων, λοιπόν, που μπορείς να φτιάξεις μία τέτοια εικόνα και να μπεις μέσα σε αυτή. Να είσαι ευγνώμων που μπορείς να περπατήσεις ανάμεσα στα στάχυα και να νιώσεις γαλήνιος κι ελεύθερος....

Λένε πώς κάθε Μάη τελειώνει η σεζόν και κλείνει ένας κύκλος. Μαζί με αυτό που τελειώνει έρχεται και κάτι νέο που ξεκινά...
Μετά από κάθε χειμώνα σου οφείλεις ένα ηλιόλουστο μεσημέρι και μία θερινή ραστώνη...και είναι κάτι που κάθε Μάης με τα χρώματα που κουβαλά στο προσφέρει απλόχερα.....!
Να είσαι ευγνώμων...